Vorige Artikel 2 van 30 Volgende

BLOG

Manja | juni 2020 | white supremacy

Ik denk dat het begon met het hele pieten-debat toen ik me voor het eerst bewust werd van het feit dat ik al mijn hele leven geniet van mijn bevoorrechte positie als wit mens in Nederland. Een land waar al eeuwenlang de witte macht domineert. Documentaires als ‘Wit is ook een kleur’ gaven me meer inzicht hoe het leven als een zwart persoon is, in hetzelfde land als waar ik woon dat gekleurd is door white supremacy. Nu klinkt het misschien alsof ik dit allemaal normaal vind maar dat is niet zo. Ik ben verbaasd, om mijn eigen naïviteit van al die jaren ervoor en de ontkenning en onwetendheid van de meeste witte mensen om mij heen. Het racisme wordt structureel ontkend omdat niemand het zo ‘voelt’ maar het is wel zo. Het zit in ons, het is met ons samengeweven in onze samenleving. Ik speel daarin een rol. En omdat ik wit ben is deze gekleurd en die kleur heet racistisch. Ik schaam me voor deze kleur, de geschiedenis en het heden dat erbij hoort.
Ik haat dit, het is niet eerlijk. Iedereen moet zichzelf kunnen zijn en in een veilige omgeving met gelijke kansen kunnen leven. Ik vecht hiervoor. Ik doe een stap achteruit, ik ben bescheiden om zo ruimte te maken voor anderen die mijn bevoorrechte positie niet hebben. Ik wil me schamen, ongemakkelijk voelen, mijn witte kwetsbaarheid aan de buitenkant dragen zodat er een revolutie gaat plaatsvinden waarbij #blacklivesmatter.

Foto: Alex Bershaw

 

© 2018 - 2020 Plantgoed | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel